สัญญาจ้างระบุ 'เงินเดือนรวมโอทีเหมาจ่าย': ทำงานดึกทุกวันแต่ไม่ได้เงินเพิ่ม ผิดกฎหมายไหม? เช็ก ม. 61 และ 65
12 พ.ย. 25690
"ทำงานตำแหน่งวิศวกร อยู่ทำงานล่วงเวลาเกือบทุกวันจนถึงสามทุ่ม แต่สิ้นเดือนได้แค่เงินเดือนเพียวๆ ไม่มีโอที พอทวงถาม HR กลับชี้ไปที่สัญญาจ้างว่า 'เงินเดือน 30,000 บาทนี้ถือว่ารวมค่าล่วงเวลาทั้งหมดแล้ว ไม่มีสิทธิขอเงินเพิ่ม' พร้อมบอกว่าคุณเซ็นยินยอมไปแล้วตั้งแต่เริ่มงาน"
ข้อสัญญานี้สร้างความขมขื่นใจให้คนทำงานจำนวนมาก การถูกผูกมัดด้วยโอทีเหมาจ่ายทำให้ต้องทำงานล่วงเวลาฟรี ในทางกฎหมายแรงงาน นายจ้างเหมาจ่ายโอทีในเงินเดือนได้จริงหรือ? เซ็นสัญญาแล้วหมดสิทธิเรียกร้องจริงไหม? มาเช็กสิทธิกัน
1. ค่าล่วงเวลา "ต้องจ่ายตามชั่วโมงจริง" (มาตรา 61)
ตาม พ.ร.บ. คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 61 บัญญัติชัดเจนว่า หากนายจ้างให้ลูกจ้างทำงานล่วงเวลาในวันทำงานปกติ นายจ้าง "ต้องจ่ายค่าล่วงเวลาในอัตราไม่น้อยกว่า 1.5 เท่าของอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมงในวันทำงาน"
เจตนารมณ์ของกฎหมายต้องการคุ้มครองสุขภาพและเวลาพักผ่อน หากต้องการให้ทำงานนอกเวลา นายจ้างต้องจ่ายค่าแรงสูงขึ้นตามเวลาจริง การกำหนดเงินเดือนก้อนเดียวแล้วบังคับทำโอทีไม่จำกัด ย่อมขัดต่อกฎหมายคุ้มครองแรงงาน
2. ข้อสัญญาโอทีเหมาจ่าย "ตกเป็นโมฆะ" (ป.พ.พ. มาตรา 151)
หลายบริษัทอ้างว่า "เซ็นสัญญาแล้วต้องยอมรับ" แต่กฎหมายคุ้มครองแรงงานเป็นกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ข้อตกลงใดที่ทำให้ลูกจ้างได้สิทธิต่ำกว่ากฎหมายกำหนด ย่อมตกเป็น "โมฆะ" ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 151
ศาลฎีกาเคยวางแนวทางว่า ข้อสัญญาที่ระบุเงินเดือนรวมโอที โดยไม่คำนวณจ่ายตามเวลาจริง ขัดต่อกฎหมายความสงบเรียบร้อย จึงไม่มีผลผูกพัน นายจ้างต้องจ่ายค่าล่วงเวลาตามชั่วโมงจริง หากฝ่าฝืนมีโทษปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือจำคุกไม่เกิน 6 เดือน ตามมาตรา 144 (ควรตรวจสอบคำพิพากษาต้นฉบับ)
3. ใครบ้างที่กฎหมาย "ยกเว้น" ไม่ได้โอที? (มาตรา 65)
กฎหมายยกเว้นเฉพาะกลุ่มตาม มาตรา 65 โดยกลุ่มที่พบบ่อยคือ:
ลูกจ้างซึ่งมีอำนาจทำการแทนนายจ้าง (มาตรา 65 (1)): หมายถึง ผู้บริหารที่มีอำนาจจ้าง เลิกจ้าง หรือให้บำเหน็จอย่างแท้จริง
หากเป็นหัวหน้างาน หรือตำแหน่ง Supervisor แต่ไม่มีอำนาจจ้างหรือไล่ใครออก ยังมีสิทธิได้รับเงินโอทีตามมาตรา 61
กรณีศึกษาในทางปฏิบัติ
(ตัวอย่างสมมติเพื่อประกอบการอธิบาย ไม่ใช่เหตุการณ์จริง)
คุณกฤษณ์ โปรแกรมเมอร์ เงินเดือน 45,000 บาท สัญญาจ้างระบุเงินเดือนรวมโอทีทุกกรณี กฤษณ์ต้องแก้งานดึกสัปดาห์ละ 15 ชั่วโมง นาน 1 ปี เมื่อขอเบิกเงินโอที ฝ่ายบุคคลปฏิเสธ กฤษณ์จึงนำประวัติสแกนนิ้วไปร้องเรียนพนักงานตรวจแรงงาน
ผลทางกฎหมาย: ข้อสัญญาโอทีเหมาจ่ายขัดต่อมาตรา 61 ตกเป็นโมฆะตาม ป.พ.พ. มาตรา 151 และกฤษณ์ไม่มีอำนาจจ้างหรือเลิกจ้างใคร จึงไม่ใช่ข้อยกเว้นตามมาตรา 65 (1) พนักงานตรวจแรงงานจึงสั่งให้นายจ้างคำนวณโอทีย้อนหลังและจ่ายเงินรวมกว่า 180,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี ตามมาตรา 9 (ควรตรวจสอบคำพิพากษาต้นฉบับ)
ขั้นตอนรับมือและทวงสิทธิค่าล่วงเวลา
บันทึกหลักฐานเวลาทำงานจริง: เก็บประวัติสแกนนิ้ว ล็อกอินระบบ หรืออีเมลสั่งงานไว้
คำนวณชั่วโมงโอที: นำฐานเงินเดือนหาร 240 ชั่วโมง เพื่อหาอัตราต่อชั่วโมง แล้วคูณ 1.5 เท่า
ทำหนังสือทักท้วง HR: ทักท้วงขอรับเงินค่าล่วงเวลาตามสิทธิมาตรา 61
ยื่นคำร้องต่อพนักงานตรวจแรงงาน: ยื่นคำร้อง (คร.7) ณ สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานพื้นที่เพื่อเรียกเงินย้อนหลังได้ใน 2 ปี
เวลาชีวิตนอกเวลางานไม่ใช่งานฟรีที่บริษัทจะเหมารวมได้ รู้สิทธิตามกฎหมายเพื่อปกป้องหยาดเหงื่อและผลตอบแทนที่เป็นธรรมของคุณ
แหล่งอ้างอิง
พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 (มาตรา 9, 61, 65, 144)
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (มาตรา 151)
แนวคำพิพากษาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงาน เรื่องสัญญาจ้างเหมาจ่ายค่าล่วงเวลา (ควรตรวจสอบคำพิพากษาต้นฉบับ)
กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน กระทรวงแรงงาน (https://www.labour.go.th)