ตั้งครรภ์แล้วถูกเลิกจ้าง หรือถูกบีบให้ลาออก นายจ้างทำได้ไหม? เช็กกฎหมายแรงงานเรื่องสิทธิลาคลอด 98 วัน
10 พ.ย. 25690
"ทันทีที่แจ้งหัวหน้างานว่าตั้งครรภ์ ท่าทีบริษัทกลับเปลี่ยนไป เริ่มจากถูกถอดจากโปรเจกต์ ถูกบีบให้ทำงานหนักขึ้น หรือถูกเรียกไปคุยให้ยื่นใบลาออก อ้างว่าสุขภาพไม่เหมาะกับงาน" เหตุการณ์เลือกปฏิบัติเพราะเหตุตั้งครรภ์ยังคงเกิดขึ้นกับคนทำงานหญิง ทั้งที่ในทางกฎหมาย กฎหมายบัญญัติคุ้มครองลูกจ้างหญิงมีครรภ์ไว้อย่างเข้มงวด แล้วตามกฎหมายไทย นายจ้างมีสิทธิเลิกจ้างคนท้องได้หรือไม่ และลูกจ้างมีสิทธิลาคลอดได้กี่วัน?
ความจริงข้อที่ 1: กฎหมาย "ห้ามเลิกจ้างเพราะเหตุมีครรภ์" เด็ดขาด
ตาม พ.ร.บ. คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 43 บัญญัติเด็ดขาดว่า "ห้ามมิให้นายจ้างเลิกจ้างลูกจ้างซึ่งเป็นหญิงเพราะเหตุมีครรภ์"
หากนายจ้างเลิกจ้างโดยมีสาเหตุจากการตั้งครรภ์ แม้จะอ้างเรื่องผลงานหรือปรับโครงสร้างมาบังหน้า หากพิสูจน์ได้ว่ามีเหตุจากการตั้งครรภ์ นายจ้างมีความผิดทางอาญาตามมาตรา 144 และเป็นการ "เลิกจ้างไม่เป็นธรรม" ตาม พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 49 ซึ่งศาลมีอำนาจสั่งให้รับกลับเข้าทำงาน หรือจ่ายค่าเสียหายให้อย่างเป็นธรรม
ความจริงข้อที่ 2: สิทธิลาคลอด 98 วัน และการรับค่าจ้าง
ตามมาตรา 41 กำหนดให้ลูกจ้างหญิงมีครรภ์มีสิทธิลาเพื่อคลอดบุตร ครรภ์หนึ่งไม่เกิน "98 วัน" โดยให้นับรวมวันลาเพื่อตรวจครรภ์ก่อนคลอดด้วย
สำหรับเงินค่าจ้างในวันลาคลอด กฎหมายแบ่งสัดส่วนไว้ชัดเจน:
นายจ้างจ่ายค่าจ้าง: ตามมาตรา 59 ให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างในวันลาคลอดเท่ากับค่าจ้างในวันทำงานตลอดระยะเวลาที่ลา แต่ไม่เกิน 45 วัน
ประกันสังคมจ่ายเงินสงเคราะห์: ตาม พ.ร.บ. ประกันสังคม พ.ศ. 2533 ลูกจ้างเบิกเงินสงเคราะห์หยุดงานคลอดบุตรได้ร้อยละ 50 ของค่าจ้าง เป็นเวลา 90 วัน พร้อมเงินค่าคลอดบุตรเหมาจ่าย
ความจริงข้อที่ 3: สิทธิขอเปลี่ยนงานชั่วคราวและการคุ้มครองความปลอดภัย
ขอเปลี่ยนงานชั่วคราว: ตามมาตรา 42 หากมีใบรับรองแพทย์ว่าไม่อาจทำงานเดิมได้ ลูกจ้างมีสิทธิขอเปลี่ยนงานชั่วคราวก่อนหรือหลังคลอดได้ และนายจ้างต้องพิจารณาเปลี่ยนงานที่เหมาะสมให้
ห้ามทำงานล่วงเวลาและงานอันตราย: ตามมาตรา 39 และ 39/1 ห้ามนายจ้างให้ลูกจ้างหญิงมีครรภ์ทำงานล่วงเวลา ทำงานวันหยุด ทำงานกะดึก หรือทำงานเสี่ยงอันตราย
(ตัวอย่างสมมติเพื่อประกอบการอธิบาย ไม่ใช่เหตุการณ์จริง)
"ศศิ" แจ้งบริษัทว่าตั้งครรภ์ 3 เดือน ต่อมาฝ่ายบุคคลแจ้งเลิกจ้างอ้างว่าไม่ผ่านเกณฑ์ยอดขาย ทั้งที่ไม่เคยถูกตักเตือนมาก่อน กรณีนี้ การเลิกจ้างมีสาเหตุแอบแฝงเพราะเหตุตั้งครรภ์ ฝ่าฝืนมาตรา 43 ศศิมีสิทธิฟ้องศาลแรงงานเพื่อเรียกร้องค่าชดเชย สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า และค่าเสียหายจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม (ควรตรวจสอบคำพิพากษาต้นฉบับเนื่องจากข้อเท็จจริงแต่ละคดีต่างกัน)
แนวทางปกป้องสิทธิสำหรับคุณแม่คนทำงาน
แจ้งตั้งครรภ์เป็นลายลักษณ์อักษร: แนบใบรับรองแพทย์เป็นหลักฐาน ป้องกันการอ้างว่าไม่ทราบเรื่อง
บันทึกหลักฐานหากถูกเลือกปฏิบัติ: เก็บอีเมล แชต และเอกสารประเมินผลงานย้อนหลังไว้ทั้งหมด
ยื่นคำร้องต่อพนักงานตรวจแรงงาน: หากถูกเลิกจ้าง ให้ยื่นคำร้อง (คร.7) ณ สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน หรือฟ้องศาลแรงงานได้โดยไม่มีค่าธรรมเนียมศาล
การตั้งครรภ์คือบทบาทสำคัญของชีวิต กฎหมายคุ้มครองให้คุณทำงานได้อย่างมีศักดิ์ศรีโดยไม่ต้องแลกด้วยอนาคตในอาชีพ
แหล่งอ้างอิง
พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 (มาตรา 39, 39/1, 41, 42, 43, 59, 144)
พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 (มาตรา 49)
พระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. 2533
กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน กระทรวงแรงงาน (https://www.labour.go.th)
แนวคำพิพากษาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงาน เรื่องการเลิกจ้างลูกจ้างหญิงมีครรภ์ (ควรตรวจสอบคำพิพากษาต้นฉบับ)