บริษัทสั่งย้ายออฟฟิศไปไกลข้ามจังหวัดหรือชานเมือง: ถ้าเราไม่สะดวกตามไป มีสิทธิได้ "ค่าชดเชยพิเศษ" เท่าไร?
5 พ.ย. 25690
ทำงานใจกลางเมืองใกล้รถไฟฟ้ามาหลายปี จัดการวิถีชีวิตครอบครัวและที่พักไว้อย่างลงตัว แต่จู่ๆ ฝ่ายบริหารประกาศว่าจะย้ายสำนักงานใหญ่ไปอยู่นิคมอุตสาหกรรมชานเมือง หรือย้ายข้ามจังหวัดในเดือนหน้า โดยไม่มีรถรับส่ง และหัวหน้างานยังบอกว่า "ใครไม่สะดวกเดินทาง ก็ให้ยื่นใบลาออกไปเอง บริษัทไม่จ่ายค่าชดเชยเพราะไม่ได้เลิกจ้าง" สถานการณ์แบบนี้ทำให้คนทำงานจำนวนมากจำใจยอมลาออกฟรีๆ ทั้งที่จริงแล้ว กฎหมายคุ้มครองแรงงานได้วางเกราะป้องกันเพื่อปกป้องสิทธิของเราไว้แล้ว
ตาม พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 120 (แก้ไขเพิ่มเติมโดย ฉบับที่ 7 พ.ศ. 2562) ได้บัญญัติคุ้มครองลูกจ้างกรณี "นายจ้างย้ายสถานประกอบกิจการ" ไว้อย่างชัดเจน เพื่อป้องกันไม่ให้นายจ้างใช้การย้ายสถานที่ทำงานเป็นเครื่องมือบีบให้ลูกจ้างลาออก
สาระสำคัญของมาตรา 120 มี 4 ประการหลัก:
ประการแรก หน้าที่แจ้งล่วงหน้า นายจ้างต้องปิดประกาศแจ้งลูกจ้างล่วงหน้าไม่น้อยกว่า 30 วันก่อนวันย้าย โดยระบุสถานที่ใหม่และกำหนดวันย้ายชัดเจน หากไม่ปิดประกาศล่วงหน้า นายจ้างต้องจ่าย "ค่าชดเชยพิเศษแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า" เท่ากับค่าจ้าง 30 วัน
ประการที่สอง สิทธิในการปฏิเสธ หากสถานที่แห่งใหม่มีผลกระทบสำคัญต่อการดำรงชีวิตตามปกติของลูกจ้างหรือครอบครัว เช่น ต้องเดินทางไกลขึ้นหลายชั่วโมง เสียค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นมาก หรือกระทบต่อการดูแลครอบครัว ลูกจ้างมีสิทธิทำหนังสือปฏิเสธและบอกเลิกสัญญาจ้างได้ภายใน 30 วันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งหรือวันที่ย้าย
ประการที่สาม สิทธิได้รับ "ค่าชดเชยพิเศษ" เมื่อลูกจ้างบอกเลิกสัญญาจ้างตามกฎหมาย ลูกจ้างมีสิทธิได้รับค่าชดเชยพิเศษไม่น้อยกว่าอัตราค่าชดเชยปกติที่พึงได้รับตามมาตรา 118 ตามอายุงาน ตั้งแต่ 30 วัน ไปจนถึงสูงสุด 400 วันสำหรับผู้มีอายุงาน 20 ปีขึ้นไป โดยนายจ้างต้องจ่ายให้ภายใน 7 วันนับแต่วันที่สัญญาจ้างสิ้นสุดลง
ประการที่สี่ สิทธิในการอุทธรณ์ หากนายจ้างไม่ยอมจ่ายค่าชดเชยพิเศษโดยอ้างว่าการย้ายไม่ได้กระทบสำคัญ นายจ้างหรือลูกจ้างมีสิทธิยื่นเรื่องต่อ "คณะกรรมการสวัสดิการแรงงาน" ภายใน 30 วัน เพื่อให้วินิจฉัยชี้ขาด
(ตัวอย่างสมมติเพื่อประกอบการอธิบาย ไม่ใช่เหตุการณ์จริง)
ศิรินทิพย์ ทำงานเป็นพนักงานบัญชีย่านสีลมมา 8 ปี ต่อมาบริษัทประกาศย้ายสำนักงานไปจังหวัดนครปฐมภายใน 20 วัน ศิรินทิพย์ไม่มีรถส่วนตัวและต้องดูแลมารดาที่ป่วย การย้ายไปทำให้ต้องเดินทางไปกลับวันละกว่า 5 ชั่วโมง จึงทำหนังสือบอกเลิกสัญญาจ้างเนื่องจากการย้ายกระทบต่อการดำรงชีวิตอย่างร้ายแรง บริษัทปฏิเสธไม่จ่าย ศิรินทิพย์จึงยื่นเรื่องต่อคณะกรรมการสวัสดิการแรงงาน คณะกรรมการฯ วินิจฉัยว่าการย้ายกระทบต่อชีวิตจริง และนายจ้างปิดประกาศไม่ครบ 30 วัน จึงสั่งให้นายจ้างจ่ายค่าชดเชยพิเศษตามอายุงาน 8 ปี เท่ากับค่าจ้าง 240 วัน และจ่ายค่าชดเชยพิเศษแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าอีก 30 วัน รวมเป็น 270 วัน (ควรตรวจสอบคำพิพากษาต้นฉบับ)
หากบริษัทของคุณกำลังจะย้ายสถานที่ทำงาน มีแนวทางรับมือ 4 ขั้นตอน:
บันทึกหลักฐานวันประกาศย้าย: ถ่ายภาพประกาศและบันทึกวันที่บริษัทแจ้งเพื่อตรวจสอบว่าครบ 30 วันหรือไม่
ประเมินผลกระทบต่อชีวิต: รวบรวมข้อมูลระยะทาง ค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น และภาระครอบครัวที่ได้รับผลกระทบ
ทำหนังสือปฏิเสธและขอบอกเลิกสัญญาจ้าง: ส่งหนังสือเป็นลายลักษณ์อักษรถึงฝ่ายบุคคลภายใน 30 วัน โดยระบุเหตุผลและอ้างอิงมาตรา 120
ยื่นคำร้องต่อเจ้าหน้าที่: หากนายจ้างไม่ยอมจ่ายค่าชดเชยพิเศษภายใน 7 วัน ให้ติดต่อสำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน หรือโทร 1506
สถานที่ทำงานคือเงื่อนไขสำคัญของชีวิต การย้ายที่ทำงานไม่ใช่เรื่องที่นายจ้างจะสั่งการอย่างไรก็ได้ การรู้สิทธิตามมาตรา 120 จะช่วยให้คุณได้รับความเป็นธรรมและเงินชดเชยที่ถูกต้อง
แหล่งอ้างอิง
พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2562 มาตรา 118 และมาตรา 120
พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522
กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน กระทรวงแรงงาน (แนวปฏิบัติกรณีการย้ายสถานประกอบกิจการตามมาตรา 120)