ซื้อแอปปรึกษาจิตแพทย์แต่สั่งงานตอนสี่ทุ่ม: เมื่อสวัสดิการสุขภาพจิตกลายเป็นเครื่องมือฟอกขาววัฒนธรรมงานเป็นพิษ

ความย้อนแย้งนี้กำลังเกิดขึ้นในหลายออฟฟิศ องค์กรทุ่มงบประมาณจัดซื้อสวัสดิการสุขภาพจิต แต่กลับปฏิเสธที่จะแตะต้องโครงสร้างการทำงานและปริมาณงานที่บดขยี้สุขภาพจิตของคน สวัสดิการจึงกลายสภาพเป็นเพียงยาพาราเซตามอลที่จ่ายให้คนถูกตีหัวซ้ำๆ เพื่อให้พวกเขาลุกขึ้นมาทำงานต่อได้อีกวัน

ป้ายนิรนามที่ไม่มีใครไว้ใจ

ทำไมระบบปรึกษาจิตวิทยาสำหรับพนักงาน หรือ Employee Assistance Program (EAP) ถึงมีอัตราการใช้งานต่ำจนน่าใจหาย

สาเหตุไม่ได้อยู่ที่พนักงานไม่มีความเครียด แต่อยู่ที่ความหวาดระแวงเรื่องความปลอดภัยทางอาชีพ

ในวัฒนธรรมการทำงานแบบไทย เรื่องสุขภาพจิตยังถูกมองด้วยอคติ พนักงานกังวลว่าหากกดใช้งานผ่านระบบขององค์กร ข้อมูลจะรั่วไหลไปถึงหูฝ่ายบุคคลหรือหัวหน้างาน และกลายเป็นชนักติดหลังในการประเมินผลงานสิ้นปี

ความกลัวถูกตีตราว่า "ใจไม่สู้" หรือ "รับแรงกดดันไม่ไหว" บีบให้คนทำงานเลือกที่จะกล้ำกลืนความทุกข์ไว้เพียงลำพัง แทนที่จะใช้สิทธิประโยชน์ที่บริษัทประโคมโฆษณา

หากคุณหรือเพื่อนร่วมงานกำลังเผชิญกับความเครียดรุนแรง ภาวะซึมเศร้า หรือความหมดหวังจนเริ่มรู้สึกรับมือไม่ไหว การยอมรับความรู้สึกนั้นคือจุดเริ่มต้นสำคัญ และควรหาโอกาสพูดคุยกับคนใกล้ชิด แพทย์ผู้เชี่ยวชาญ หรือโทรปรึกษาสายด่วนสุขภาพจิต 1323 ได้ตลอดเวลา

ต้นตอของแผลอยู่ที่การจัดสรรทรัพยากร

การบำบัดสุขภาพจิตที่แท้จริง ไม่ได้เริ่มต้นที่ห้องตรวจจิตแพทย์ แต่เริ่มต้นที่หน้าโต๊ะทำงานของหัวหน้างาน

องค์กรจำนวนมากมักใช้วิธีผลักภาระความรับผิดชอบกลับไปที่ตัวปัจเจกบุคคล เมื่อคนทำงานหมดไฟ ฝ่ายบริหารมักคิดว่าพนักงานคนนั้นขาดทักษะการบริหารเวลา หรือมีภูมิต้านทานทางอารมณ์ไม่เพียงพอ ทั้งที่ความเป็นจริงเกิดจากภาระงานที่ล้นเกินขีดจำกัด การขาดระบบสำรองงาน และการสั่งงานข้ามคืนจนทำลายเวลานอน

การแก้ปัญหาความเครียดของพนักงานโดยไม่ปรับโครงสร้างงาน เปรียบเสมือนการแจกพลาสเตอร์ยาให้คนที่ถูกไฟลวก โดยไม่ยอมปิดวาล์วแก๊สที่กำลังรั่ว

ในมิติของกฎหมายแรงงาน พระราชบัญญัติความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน พ.ศ. 2554 และพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 ได้วางกรอบชัดเจนเรื่องหน้าที่ของนายจ้างในการดูแลความปลอดภัยและสุขภาพของลูกจ้าง รวมถึงข้อกำหนดเรื่องชั่วโมงการทำงานและการทำงานล่วงเวลาที่ต้องได้รับความยินยอมจากลูกจ้าง การกดดันให้ทำงานข้ามคืนจนส่งผลกระทบต่อสุขภาพกายและจิต อาจนำไปสู่ความรับผิดของนายจ้าง ซึ่งฝ่ายบุคคลควรตรวจสอบมาตรฐานความปลอดภัยร่วมกับนักกฎหมายแรงงานอย่างสม่ำเสมอ

ซ่อมแซมสุขภาวะจากฐานโครงสร้างการทำงาน

การดูแลจิตใจพนักงานอย่างจริงใจ ต้องเริ่มต้นจากการปรับสภาพแวดล้อมในการทำงาน:

หนึ่ง กำหนดชั่วโมงตัดสัญญาณสื่อสาร นโยบาย Right to Disconnect ต้องถูกนำมาใช้อย่างเคร่งครัด บังคับให้หัวหน้างานหยุดส่งข้อความหรือมอบหมายงานหลังเวลาทำการ เว้นแต่จะมีเหตุฉุกเฉินระดับคอขาดบาดตาย

สอง ทบทวนความจุของเนื้องานจริง ใช้ข้อมูลปริมาณงานมาตรวจสอบว่าทีมกำลังแบกรับโปรเจกต์เกินกำลังคนหรือไม่ หากพบว่ามีงานล้นมือ ต้องกล้าจัดลำดับความสำคัญและปฏิเสธงานบางอย่าง แทนที่จะบีบให้พนักงานต้องทำโอทีต่อเนื่อง

สาม รับประกันความเป็นส่วนตัวของบริการสุขภาพจิต ฝ่ายบุคคลต้องสื่อสารให้ชัดเจนและพิสูจน์ได้ว่า การเข้าถึงบริการจิตวิทยาภายนอกเป็นการรักษาความลับทางเวชระเบียนร้อยเปอร์เซ็นต์ โดยไม่มีรายงานชื่อกลับมายังบริษัท

คุณต้องการสร้างองค์กรที่มีสุขภาพดีจริงจากการทำงานที่มีสุขอนามัย หรือต้องการเพียงใบเสร็จค่าคอร์สฝึกสติเพื่อใช้จัดแสดงในรายงานประจำปี