ห้องน้ำไม่พอ-น้ำดื่มไม่สะอาด-ไม่มีที่กินข้าว: สิทธิสุขอนามัยขั้นพื้นฐานที่กฎหมายบังคับนายจ้างต้องจัด!

10 พ.ย. 25690

ห้องน้ำไม่พอ-น้ำดื่มไม่สะอาด-ไม่มีที่กินข้าว: สิทธิสุขอนามัยขั้นพื้นฐานที่กฎหมายบังคับนายจ้างต้องจัด!

อยากดื่มน้ำต้องควักเงินซื้อน้ำขวดมาดื่มเองทุกวันเพราะตู้กดน้ำของบริษัทมีคราบตะไคร่ ปวดปัสสาวะต้องต่อคิวยาวเหยียดเพราะพนักงานเกือบร้อยคนมีห้องน้ำรวมเพียงห้องเดียว หรือเมื่อถึงเวลาพักกลางวันต้องถือกล่องข้าวไปนั่งกินตามซอกบันได บนพื้นทางเดิน หรือข้างเครื่องจักรที่มีฝุ่นคลุ้งเพราะไม่มีห้องอาหาร ภาพความจริงเหล่านี้คือสิ่งที่คนทำงานจำนวนมหาศาลต้องทนเผชิญในทุกๆ วัน โดยเข้าใจผิดว่าเป็นเรื่องหยุมหยิมที่ไม่กล้าเรียกร้อง แต่ในความเป็นจริง กฎหมายแรงงานไทยถือว่า "น้ำดื่มสะอาด ห้องน้ำถูกสุขลักษณะ และสถานที่รับประทานอาหาร" เป็นสวัสดิการขั้นต่ำภาคบังคับที่นายจ้างต้องจัดให้มี คำถามสำคัญคือ กฎหมายกำหนดสัดส่วนไว้อย่างไร? และหากบริษัทละเลย ลูกจ้างมีสิทธิทวงคืนสุขอนามัยที่ดีได้อย่างไร?

(ตัวอย่างสมมติเพื่อประกอบการอธิบาย ไม่ใช่เหตุการณ์จริง)

จันทร์เพ็ญ ทำงานเป็นพนักงานฝ่ายผลิตในโรงงานเย็บผ้าแห่งหนึ่ง มีพนักงานรวมกว่า 80 คน ในโรงงานมีห้องส้วมเพียง 2 ห้องที่ใช้รวมกันทั้งชายและหญิง ประตูชำรุด ไม่มีสบู่ล้างมือ ตู้น้ำดื่มมีเพียงจุดเดียวและน้ำมีสีขุ่นจนพนักงานหลายคนป่วยเป็นกระเพาะปัสสาวะอักเสบและท้องร่วง ซ้ำร้ายโรงงานไม่มีสถานที่รับประทานอาหาร พนักงานต้องนั่งกินข้าวบนพื้นข้างกองเศษผ้าและถังขยะ จันทร์เพ็ญและเพื่อนร่วมงานเคยแจ้งหัวหน้างานแต่ได้รับคำตอบอย่างไม่แยแสว่า "มาทำงาน ไม่ได้มาพักผ่อน อยากสบายให้ลาออกไป" ทำให้พนักงานรู้สึกสิ้นหวังและถูกลดทอนศักดิ์ศรี

ในทางกฎหมาย พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 104 ประกอบ กฎกระทรวงว่าด้วยการจัดสวัสดิการในสถานประกอบกิจการ พ.ศ. 2548 ได้กำหนดเกณฑ์สุขอนามัยภาคบังคับไว้อย่างชัดเจน:

  1. น้ำดื่มสะอาดตามสัดส่วนคนทำงาน: กฎหมายระบุว่า นายจ้างต้องจัดให้มีน้ำสะอาดสำหรับดื่ม "ไม่น้อยกว่า 1 ที่ สำหรับลูกจ้างไม่เกิน 40 คน" และเพิ่มขึ้นอีก 1 ที่ สำหรับลูกจ้างทุกๆ 40 คน (หากเกิน 20 คนให้นับเป็น 40 คน) โดยน้ำดื่มต้องสะอาด ปลอดภัย ได้มาตรฐานสาธารณสุข

  2. ห้องน้ำและห้องส้วมต้องแยกชาย-หญิง: นายจ้างต้องจัดห้องน้ำและห้องส้วมที่ถูกสุขลักษณะ โดย "ต้องแยกเป็นห้องส้วมสำหรับชายและหญิงเป็นสัดส่วน" มีจำนวนเพียงพอตามเกณฑ์ มีการทำความสะอาดสม่ำเสมอ พร้อมจัดให้มีน้ำสะอาด อ่างล้างมือ และสบู่ล้างมือ ห้ามปล่อยให้ชำรุดทรุดโทรม

  3. สถานที่รับประทานอาหาร (ลูกจ้าง 50 คนขึ้นไป): สถานประกอบกิจการที่มีลูกจ้างทำงานในที่เดียวกันตั้งแต่ 50 คนขึ้นไป นายจ้างต้องจัดให้มี "สถานที่รับประทานอาหารที่ถูกสุขลักษณะ" แยกต่างหากจากบริเวณทำงาน มีโต๊ะ เก้าอี้ และการระบายอากาศที่เหมาะสม เพื่อป้องกันการปนเปื้อนของฝุ่นละอองและสารเคมีลงในอาหาร

  4. บทลงโทษนายจ้างและการสั่งปรับปรุง (มาตรา 144): นายจ้างที่ไม่จัดสวัสดิการสุขอนามัยตามกฎกระทรวง มีโทษปรับไม่เกิน 20,000 บาท และพนักงานตรวจแรงงานมีอำนาจออกคำสั่งทางปกครองให้นายจ้างดำเนินการปรับปรุงให้แล้วเสร็จภายในเวลาที่กำหนด (ควรตรวจสอบคำพิพากษาต้นฉบับ)

4 ขั้นตอนทวงคืนสุขอนามัยที่ดีในที่ทำงาน

  1. สำรวจสัดส่วนสวัสดิการ: ตรวจสอบจำนวนพนักงานเทียบกับจำนวนจุดน้ำดื่ม ห้องน้ำ และที่นั่งกินข้าวว่าตรงตามเกณฑ์กฎหมายหรือไม่

  2. ถ่ายภาพบันทึกสภาพจริง: เก็บหลักฐานภาพถ่ายห้องน้ำชำรุด ตู้น้ำสกปรก หรือบริเวณที่ต้องนั่งกินข้าว

  3. เสนอผ่าน คสพ. หรือทำหนังสือถึงฝ่ายบริหาร: ยื่นข้อเสนอปรับปรุงสุขอนามัยผ่านคณะกรรมการสวัสดิการในสถานประกอบกิจการ

  4. ร้องทุกข์ต่อพนักงานตรวจแรงงาน: หากบริษัทเพิกเฉย ให้ยื่นคำร้อง ณ สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานพื้นที่เพื่อส่งเจ้าหน้าที่เข้าตรวจสถานประกอบการ

สุขอนามัยขั้นพื้นฐานคือสิทธิและศักดิ์ศรีของคนทำงาน นายจ้างมีหน้าที่ต้องจัดหา และคุณไม่จำเป็นต้องทนกับสภาพแวดล้อมที่ทำลายสุขภาพ

แหล่งอ้างอิง

  • พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 104 และ 144

  • กฎกระทรวงว่าด้วยการจัดสวัสดิการในสถานประกอบกิจการ พ.ศ. 2548

  • กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน กระทรวงแรงงาน

บทความนี้เป็นอย่างไรบ้าง
แชร์บทความนี้: