สั่งงานวันหยุด ตอบไลน์ดึกๆ: เช็กสิทธิปฏิเสธงาน (Right to Disconnect) และการคิดโอทีตามกฎหมายแรงงาน

10 พ.ย. 25690

สั่งงานวันหยุด ตอบไลน์ดึกๆ: เช็กสิทธิปฏิเสธงาน (Right to Disconnect) และการคิดโอทีตามกฎหมายแรงงาน

"สี่ทุ่มเสียงไลน์กลุ่มงานเด้ง หรือเช้าวันอาทิตย์หัวหน้าส่งข้อความตามงานด่วน หากไม่อ่านไม่ตอบก็กลัวถูกมองว่าไม่มีสปิริต แต่ถ้าตอบก็กลายเป็นว่าไม่ได้พักผ่อนจริงๆ เลยสักวัน" ภาวะหมดไฟจากการถูกตามงานนอกเวลาทำงานกลายเป็นปัญหายอดฮิตของคนทำงาน หลายคนยอมทนเพราะคิดว่าเป็นเรื่องปกติ แต่รู้หรือไม่ว่า กฎหมายแรงงานไทยมีบทบัญญัติคุ้มครองเวลาพักผ่อน และให้สิทธิปฏิเสธการติดต่อหลังเลิกงานไว้อย่างชัดเจน

สิทธิปฏิเสธการติดต่อหลังเลิกงาน (Right to Disconnect) ตามกฎหมายไทย

จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นจากการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 8) พ.ศ. 2566 โดยเพิ่มมาตรา 23/1 บัญญัติคุ้มครองลูกจ้างว่า "เมื่อสิ้นสุดเวลาทำงานปกติ ลูกจ้างมีสิทธิปฏิเสธการติดต่อสื่อสาร ไม่ว่าทางใดๆ จากนายจ้าง หัวหน้างาน หรือผู้ควบคุมงาน เว้นแต่ลูกจ้างได้ให้ความยินยอมล่วงหน้าเป็นหนังสือ"

บทบัญญัตินี้สะท้อนว่า เวลาส่วนตัวคือสิทธิขั้นพื้นฐาน การที่ลูกจ้างเลือกไม่อ่านหรือไม่ตอบข้อความหลังเลิกงาน นายจ้างไม่มีสิทธินำมาเป็นเหตุลงโทษทางวินัย ตัดคะแนนประเมิน หรือลดโบนัส เพราะเป็นการใช้สิทธิตามกฎหมายอย่างชอบธรรม

ตอบไลน์-เปิดคอมทำงานนอกเวลา คิดเป็นค่าล่วงเวลา (OT) ได้หรือไม่?

นอกเหนือจากสิทธิปฏิเสธงาน หากลูกจ้างต้องทำงานตามคำสั่งนอกเวลา กฎหมายมีหลักเกณฑ์การจ่ายค่าตอบแทนอย่างเข้มงวด:

  • การบังคับทำโอทีขัดต่อกฎหมาย: ตามมาตรา 24 และมาตรา 25 ห้ามมิให้นายจ้างให้ลูกจ้างทำงานล่วงเวลาหรือทำงานในวันหยุด เว้นแต่ได้รับความยินยอมจากลูกจ้างก่อนเป็นคราวๆ ไป นายจ้างจะสั่งบังคับฝ่ายเดียวไม่ได้

  • สั่งงานจริงต้องจ่ายเงิน: หากหัวหน้าสั่งงานและลูกจ้างต้องเปิดคอมพิวเตอร์ทำเอกสารหรือแก้งานด่วน เวลาดังกล่าวถือเป็นการทำงานล่วงเวลา นายจ้างต้องจ่ายค่าล่วงเวลา (OT) ไม่น้อยกว่า 1.5 เท่าของอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมงตามมาตรา 61

  • การทำงานในวันหยุด: หากต้องทำงานในวันหยุด สำหรับลูกจ้างรายเดือน นายจ้างต้องจ่ายค่าทำงานในวันหยุดเพิ่มอีก 1 เท่าตามมาตรา 62 (1) และหากทำล่วงเวลาในวันหยุด ต้องจ่ายไม่น้อยกว่า 3 เท่าตามมาตรา 62 (3)

(ตัวอย่างสมมติเพื่อประกอบการอธิบาย ไม่ใช่เหตุการณ์จริง)

"เอก" พนักงานการตลาด ถูกหัวหน้าส่งไลน์สั่งแก้งานในคืนวันศุกร์ตอน 22.00 น. เพื่อใช้ประชุมวันจันทร์ เอกไม่สะดวกจึงไม่ได้ตอบ วันจันทร์หัวหน้าออกหนังสือเตือนเอกฐานละเลยหน้าที่และขู่ตัดคะแนนประเมิน กรณีนี้ คำสั่งนอกเวลาโดยเอกไม่ได้ยินยอมล่วงหน้า ขัดต่อ พ.ร.บ. คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 23/1 และ 24 หนังสือเตือนจึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย เอกมีสิทธิคัดค้านและขอให้ยกเลิกได้

แนวทางปกป้องสิทธิและตั้งขอบเขตการทำงาน

  • สื่อสารและตั้งขอบเขตล่วงหน้า: ตกลงกับทีมเกี่ยวกับแนวทางสื่อสารนอกเวลาทำงาน และนิยามของ "เคสฉุกเฉินจริง"

  • บันทึกหลักฐาน: หากต้องแก้งานนอกเวลา ให้แคปเจอร์ข้อความ เวลาสั่งงาน และเวลาส่งงานไว้เป็นหลักฐานคำนวณโอที

  • ปฏิเสธอย่างมืออาชีพ: แจ้งอย่างสุภาพว่าจะรีบดำเนินการให้เป็นสิ่งแรกในเวลาทำการวันถัดไป

  • ยื่นคำร้องต่อพนักงานตรวจแรงงาน: หากถูกกลั่นแกล้งจากการไม่ตอบงานนอกเวลา สามารถร้องเรียนได้ที่สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน

ขอบเขตงานที่ชัดเจนไม่ได้แปลว่าไม่รับผิดชอบ แต่คือการเคารพสิทธิขั้นพื้นฐาน เพื่อให้คนทำงานสร้างสรรค์ผลงานได้อย่างยั่งยืน

แหล่งอ้างอิง

  • พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ฉบับที่ 8 พ.ศ. 2566 (มาตรา 23, 23/1, 24, 25, 61, 62)

  • กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน กระทรวงแรงงาน (https://www.labour.go.th)

  • แนวคำพิพากษาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงาน เรื่องการทำงานล่วงเวลา (ควรตรวจสอบคำพิพากษาต้นฉบับ)

บทความนี้เป็นอย่างไรบ้าง
แชร์บทความนี้: