Work from Home เลิกงานแล้วไม่ตอบไลน์ได้ไหม? เช็กสิทธิ Right to Disconnect ตาม ม. 23/1
9 พ.ย. 25690
การทำงานจากที่บ้าน (Work from Home) ที่หลายคนคิดว่าจะช่วยสร้างสมดุลชีวิต แต่ในความเป็นจริง สำหรับคนทำงานจำนวนมาก WFH กลับกลายเป็น "Work All the Time" เสียงแจ้งเตือนแอปพลิเคชัน LINE หรืออีเมลสั่งงานยังคงดังรัวๆ ในช่วงสองทุ่ม ห้าทุ่ม หรือวันหยุดสุดสัปดาห์ พร้อมคำพูดกดดันว่า "WFH อยู่บ้านทั้งวัน แค่ตอบแชตหรือแก้งานนิดหน่อยจะเป็นไรไป" จนคนทำงานเกิดภาวะหมดไฟและความเครียดสะสม หลายคนสงสัยว่าเมื่อถึงเวลาเลิกงานแล้ว เรามีสิทธิที่จะปิดแจ้งเตือน และไม่ตอบข้อความสั่งงานได้หรือไม่? หรือการไม่ตอบแชตจะถูกมองว่าขัดคำสั่งจนถูกตัดคะแนนประเมิน?
(ตัวอย่างสมมติเพื่อประกอบการอธิบาย ไม่ใช่เหตุการณ์จริง)
แพรว ทำงานเป็นนักออกแบบในบริษัทดิจิทัลเอเจนซีแห่งหนึ่ง ซึ่งมีนโยบายไฮบริด (WFH สัปดาห์ละ 3 วัน) สัญญาระบุเวลาทำงานปกติคือ 09.00 - 18.00 น. แต่ในวันที่ WFH หัวหน้างานมักส่งข้อความสั่งแก้งานด่วนในไลน์เวลา 20.30 น. และเร่งให้ส่งงานคืนนั้น เมื่อแพรวไม่ตอบแชตเพราะเป็นเวลาพักผ่อน วันรุ่งขึ้นกลับถูกหัวหน้าเรียกตำหนิว่า "ทำงานที่บ้านต้องพร้อมสแตนด์บายตลอดเวลา การไม่ตอบไลน์ถือเป็นความบกพร่องและจะถูกหักคะแนนประเมิน" แพรวรู้สึกทุกข์ใจจนส่งผลต่อสุขภาพจิตและสงสัยว่าตนเองทำผิดจริงหรือ
ในความเป็นจริง กฎหมายคุ้มครองแรงงานไทยได้วางเกราะป้องกันคนทำงานยุคดิจิทัลไว้อย่างชัดเจน ตาม พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 23/1 (แก้ไขเพิ่มเติมโดย พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 8) พ.ศ. 2566):
สิทธิตัดการติดต่อสื่อสาร (Right to Disconnect): มาตรา 23/1 วรรคห้า บัญญัติเด็ดขาดว่า "เมื่อสิ้นสุดเวลาทำงานปกติตามที่ตกลงกัน หรือสิ้นสุดการทำงานตามที่นายจ้างมอบหมาย ลูกจ้างมีสิทธิปฏิเสธการติดต่อสื่อสารไม่ว่าทางใดๆ จากนายจ้าง หัวหน้างาน หรือผู้ควบคุมงาน เว้นแต่ลูกจ้างได้ให้ความยินยอมไว้ล่วงหน้าเป็นหนังสือ" หมายความว่า หลัง 18.00 น. แพรวมีสิทธิตามกฎหมายที่จะไม่ตอบไลน์ ไม่รับสาย หรือไม่เปิดอ่านอีเมลสั่งงาน โดยไม่ถือเป็นความผิดทางวินัย
- สิทธิและสวัสดิการต้องเท่าเทียมพนักงานในออฟฟิศ: มาตรา 23/1 วรรคท้าย บัญญัติว่า ลูกจ้างที่ทำงาน WFH มีสิทธิเช่นเดียวกับลูกจ้างที่ทำงานในสำนักงานทุกประการ นายจ้างจะอ้างเหตุทำงานที่บ้านเพื่อลดเงินเดือน ตัดสิทธิสวัสดิการ หรือเลือกปฏิบัติไม่ได้
- ข้อตกลง WFH ต้องทำเป็นหนังสือ: นายจ้างและลูกจ้างต้องจัดทำข้อตกลงเป็นลายลักษณ์อักษร ระบุเวลาทำงานปกติ เวลาพัก หน้าที่ความรับผิดชอบ และการสนับสนุนค่าใช้จ่ายในการทำงาน เช่น ค่าไฟหรือค่าอินเทอร์เน็ต
- สั่งงานนอกเวลาต้องได้รับความยินยอมและจ่ายโอที: หากต้องการให้ทำงานนอกเวลาปกติ ต้องได้รับความยินยอมจากลูกจ้าง และต้องจ่ายค่าล่วงเวลา (OT) ตามมาตรา 61 หากไม่จ่าย ต้องเสียดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี ตามมาตรา 9 (ควรตรวจสอบคำพิพากษาต้นฉบับ)
แนวทางรับมือและสร้างขอบเขตที่ดีในการ WFH:
กำหนดและสื่อสารขอบเขตเวลาทำงานชัดเจน: แจ้งสถานะการทำงานในระบบของทีม เช่น พร้อมเริ่มงาน 09.00 น. และสิ้นสุดการทำงาน 18.00 น.
- รวบรวมหลักฐานหากถูกคุกคามหรือตัดคะแนน: บันทึกภาพเวลาที่หัวหน้าสั่งงานนอกเวลา และบันทึกการถูกข่มขู่หรือลดคะแนนประเมิน
- พูดคุยตกลงในทีมเรื่องเกณฑ์งานด่วนจริง: วางกติกาว่างานใดคืองานฉุกเฉิน และงานใดควรส่งในเวลาทำการวันถัดไป
- ร้องเรียนต่อพนักงานตรวจแรงงาน: หากนายจ้างนำการไม่ตอบแชตนอกเวลามาเป็นเหตุลงโทษทางวินัยหรือตัดเงินเดือน สามารถยื่นคำร้องต่อพนักงานตรวจแรงงานเพื่อคุ้มครองสิทธิได้ทันที
การทำงานจากที่บ้านมีเป้าหมายเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและคุณภาพชีวิต ไม่ใช่การขยายชั่วโมงทำงานจนกลืนกินเวลาส่วนตัว กฎหมายรับรองสิทธิการตัดการเชื่อมต่อไว้แล้ว คนทำงานจึงมีสิทธิเต็มที่ในการตั้งขอบเขตเพื่อปกป้องสุขภาพกายและใจของตนเอง
แหล่งอ้างอิง
พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 9, 23/1 และ 61
- พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 8) พ.ศ. 2566
- กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน กระทรวงแรงงาน